Ze świata nauki

Mszyce występują niemal wszędzie na Ziemi. Z jednej strony żyją w całkiem dobrze poznanych centrach bioróżnorodności, w Himalajach, Japonii czy basenie Morza Śródziemnego. Z drugiej – wciąż można je spotkać w słabo zbadanych miejscach na mapie świata, takich jak Bhutan – leżący w Azji Południowej kraj prawie w całości porośnięty lasami. Afidolodzy nawiązują więc współpracę z miejscowymi fascynatami, by pozyskać ślad obcej sobie fauny lub sami ruszają w podróż. Z jednej z takich wypraw wrócił kilka miesięcy temu dr Mariusz Kanturski, prof. UŚ z Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Śląskiego , który badał strukturę gatunkową mszyc Kaukazu wybranych stanowisk roślinnych na terenie Gruzji.

Są organizmy, które występują wszędzie na Ziemi, a niektóre z nich potrafią nawet przetrwać w przestrzeni kosmicznej, tak jak niesporczaki. Kto z nas mógłby jednak przypuszczać, że na Svalbardzie, w strefie klimatu polarnego, oprócz reniferów, lisów i niedźwiedzi polarnych można przy odrobinie szczęścia spotkać... mszyce? Podobnie jak nasze rodzime gatunki, aby przetrwać, rozmnażają się i żerują na roślinach żywicielskich. Na tym podobieństwa się kończą. Co je wyróżnia? To pytanie zadała sobie prof. dr hab. Karina Wieczorek z Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Śląskiego.

Wielu z nas nie potrafi się obejść z rana bez filiżanki kawy. Zawarta w napoju kofeina ma nas pobudzać do życia i poprawiać koncentrację. Okazuje się, że działa ona w podobny sposób również na pszczoły.

Na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego realizowany jest projekt pn. „Cyfrowa Entomologiczna Baza Danych HEMIPTERON (CEBD HEMIPTERON)”. 

Wydział Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego oraz Sekcja Arachnologiczna Polskiego Towarzystwa Zoologicznego organizują IV Krajową Konferencję Arachnologiczną, która będzie się odbywać od 9 do 11 września 2016 roku w Katowicach oraz w Chorzowie

Gdy za oknem ciemno i zimno, a kolejne dni grudnia, stycznia i lutego mijają zastraszająco wolno, nie ma nic bardziej przytulnego niż nasze własne, cieplutkie łóżko. Niestety, człowiek nie może pozwolić sobie, aby na kilka miesięcy zapaść w sen zimowy i obudzić się dopiero na wiosnę. Takim „przywilejem” dysponują pewne zwierzęta, tyle że ten przywilej wymuszają okoliczności zewnętrzne.

Ogromny, mierzący aż 8 metrów długości pyton siatkowy został schwytany na malezyjskiej wyspie Penang. Niestety zdechł trzy dni później podczas składania jaj

Ich ciało jest wydłużone, owalne lub robakowate, silnie spłaszczone, wyraźnie segmentowane. Zakończone jest dwiema przyssawkami, dzięki którym zwierzęta te przytwierdzają się do podłoża… i do ofiary. Gatunki krwiopijne posiadają nawet 60 mikroskopijnych zębów, by móc przebić skórę swojego żywiciela.