Matematyka

Papirus Matematyczny Rhinda zawierający obliczenia liczby π (lewa część pierwszego rozdziału, ok. 1550 p.n.e.), nabyty przez szkockiego prawnika A.H. Rhinda podczas swego pobytu w Tebach w 1850 r. Fot. wikipedia.org

Metoda aproksymacji liczby π zaproponowana przez Archimedesa. Fot. wikipedia.org

Larry Shaw, który zapoczątkował Święto Liczby Pi. Fot. English Wikipedia user Ronhip [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html) or CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)], via Wikimedia Commons

14 marca obchodzimy Dzień Liczby Pi. Świętowany jest on głównie w kręgach akademickich i służy przede wszystkim popularyzacji nauk ścisłych. Zapoczątkował je w 1988 roku amerykański pracownik naukowy – Larry Shaw.

14 i 15 marca 2016 roku na Uniwersytecie Śląskim obchodzone będzie Święto Liczby Pi.

Prof. zw. dr hab. Bogdan Dembiński, kierownik Zakładu Historii Filozofii Starożytnej i Średniowiecznej, zajmuje się badaniem związków między filozofią starożytną a współczesnymi naukami przyrodniczymi. Fot. Małgorzata Kłoskowicz

Gdy niemiecki fizyk Carl F. von Weizsäcker powiedział Wernerowi Heisenbergowi, że zamierza studiować filozofię, ten stwierdził, że dobry filozof powinien wpierw zrozumieć wielkie osiągnięcia w dziedzinie myśli, które dokonały się w ich stuleciu. Dlatego Weizsäcker zmienił zdanie i postanowił najpierw studiować fizykę.

24 stycznia 2016 roku zmarł w Bostonie Marvin Minsky – pionier tworzenia sztucznej inteligencji na długo przed nadejściem mikroprocesorów i superkomputerów, człowiek, który połączył naukowe pragnienie wiedzy z filozoficznym dążeniem do prawdy. Jako powód zgonu rodzina podała krwotok mózgowy. Miał 88 lat.

25 stycznia obchodzony jest Dzień Kryptologii. Święto zostało ustanowione w 2007 roku z inicjatywy Wydziału Matematyki i Informatyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. To właśnie absolwentami tej uczelni był tercet Marian Rejewski – Jerzy Różycki – Henryk Zygalski, a ich prace odegrały niezwykle ważną rolę w złamaniu słynnej Enigmy

Liczba ta składa się z 22 milionów cyfr (a dokładnie 22.338.618 cyfr) i jest największą liczbą pierwszą, jaką kiedykolwiek znaleziono. Liczbę zapisuje się jako: 2^74.207.281-1 (2 do potęgi 74.207.281 minus 1). 

Płatek śniegu widziany pod mikroskopem elektronowym. Fot. domena publiczna

„Za każdym razem, kiedy pada śnieg, jego pierwotne elementy niezmiennie mają kształt sześcioramiennej gwiazdki. To musi mieć swoją określoną przyczynę, a jeśli jest przypadkowe, to dlaczego nie spotyka się pięcio- lub siedmioramiennych gwiazdek?” – pytał czterysta lat temu Johannes Kepler, niemiecki matematyk, fizyk i astronom

Model Układu Słonecznego Keplera w oparciu o bryły platońskie z „Mysterium Cosmographicum” (1596) (Foto: wikipedia.org)

Johannes Kepler, niemiecki matematyk, astronom i astrolog przyszedł na świat 27 grudnia 1571 roku w miasteczku Weil der Stadt w Badenii-Wirtembergii. Stał się jednym z czołowych przedstawicieli rewolucji naukowej XVII wieku. 

13 maja 2015 roku o godz. 15.30 w sali sympozjalnej nr 3 na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego (Katowice, ul. Bankowa 11, IV piętro) odbędzie się piąte spotkanie w ramach XIII edycji interdyscyplinarnego seminarium „Problem granic w filozofii i nauce”. Tym razem wykład pt. „Paradoksy nieskończoności” wygłosi prof. zw. dr hab. Aleksander Błaszczyk z Zakładu Teorii Mnogości i Topologii w Instytucie Matematyki UŚ.

Strona tytułowa pierwszego wydania "Rozprawy o metodzie" (Foto: en.wikipedia.org)

365 lat temu, 11 lutego 1650 roku, zmarł prekursor nowożytnej kultury umysłowej René Descartes – Kartezjusz. Twórca sformułowania „Myślę, więc jestem”, wyrażającego przekonanie, że tylko myślenia nie można zanegować (ponieważ sama operacja zanegowania myślenia jest… myśleniem), zapisał się w historii jako filozof, ale warto pamiętać również o jego dokonaniach na polu i zwłaszcza matematyki.